ビマ

ウィキペディアから、無料の百科事典
ビマ

Mbojo
市
Kota Bima
ビマの公式印章
印章
標語: 
Maja Labo Dahu (ビマ語)
(恥と恐れ)
ビマの位置
ビマの位置
ビマの位置(小スンダ列島内)
ビマ
ビマ
ビマの位置
ビマの位置(インドネシア内)
ビマ
ビマ
ビマ (インドネシア)
南緯08度27分36秒 東経118度43分36秒 / 南緯8.46000度 東経118.72667度 / -8.46000; 118.72667
国 インドネシア
州 西ヌサ・トゥンガラ州
政府
 • 市長 M. Qurais. H. Abidin
面積
 • 合計 222.25 km2
人口
(2014)
 • 合計 148,984人
 • 密度 670人/km2
等時帯 UTC+8 (WITA)
市外局番 +62 374
ナンバープレート EA
ウェブサイト www.bimakota.go.id
テンプレートを表示

ビマ市(ビマし、インドネシア語: Bima、ビマ語: Mbojo、IPA: [ˈbima])は、インドネシアの西ヌサ・トゥンガラ州に属する、スンバワ島東部の沿岸都市である。

スンバワ島最大の都市であり、人口は2010年の国勢調査で142,443人[1]、2020年の国勢調査で155,140人であった[2]。2025年半ばの公式推計人口は166,992人(男性83,288人、女性83,704人)であった[3]。ビマ市は隣接するビマ県とは別個の行政区域であり、同県は陸側でビマ市を取り囲んでいる。ビマ県の2025年半ばの公式推計人口は545,571人であった。

ビマ市およびスンバワ島東部一帯の住民は、ビマ語(インドネシア語: Bahasa Bima、ビマ語: Nggahi Mbojo)を話す。1620年から1958年まで、同市はビマ・スルタン国の首都であった。現代のビマ市はスンバワ島東部最大の地域・経済拠点であり、特にジャワ島、バリ島、ロンボク島など、インドネシア各地からの移住者も居住している。市中心部には商業地区が形成されている。また、スルタン・サラフディン・モスクやスルタン・サラフディン博物館(旧ビマ・スルタン国宮殿)がある。西のドンプおよび東のサペとは州道で結ばれている。

地理

ビマ市はビマ湾の東岸に位置する。ビマは伝統的に港町で、マカッサルやテルナテ島、ロンボク、バリ、東ジャワ州等と繋がっている。

気候

ビマ (1991-2020)の気候
月1月2月3月4月5月6月7月8月9月10月11月12月年
平均最高気温 °C (°F) 32.6
(90.7)
32.3
(90.1)
32.7
(90.9)
33.0
(91.4)
32.8
(91)
31.9
(89.4)
31.7
(89.1)
32.6
(90.7)
34.1
(93.4)
35.2
(95.4)
35.1
(95.2)
33.3
(91.9)
33.1
(91.6)
日平均気温 °C (°F) 28.5
(83.3)
28.2
(82.8)
28.3
(82.9)
28.3
(82.9)
27.8
(82)
26.9
(80.4)
26.4
(79.5)
26.7
(80.1)
28.2
(82.8)
29.5
(85.1)
29.8
(85.6)
28.9
(84)
28.1
(82.6)
平均最低気温 °C (°F) 24.3
(75.7)
24.0
(75.2)
23.8
(74.8)
23.6
(74.5)
22.8
(73)
21.8
(71.2)
21.0
(69.8)
20.8
(69.4)
22.2
(72)
23.8
(74.8)
24.5
(76.1)
24.4
(75.9)
23.1
(73.6)
出典:Cuaca Bima

宗教

ビマ市民の97%がイスラム教徒である。プロテスタント、カトリック、仏教+ヒンドゥー教がそれぞれ1%前後である。

行政区画

ビマには5つの行政区が有る。

  • ラバ
  • 西ラサナエ
  • 東ラサナエ
  • ムプンダ
  • アサコタ

交通

陸路

スンバワ島横断道路で以下の都市に繋がっている。

バスではスンバワ島の都市だけでなく、ロンボク島のマタラムにも行ける。

空路

ビマの南方の郊外にビマ空港が有り、メルパティ・ヌサンタラ航空とウィングス・エアがプラヤやデンパサールやスラバヤなどへ就航している。戦前はカンタス航空がシドニーとシンガポールを結ぶ際の中継地だった。

観光

スルタンの宮殿で余興で踊る子供達

ビマの観光地には、タンボラ山やワウォ伝統村、蛇島、天使の湖、サトンダ島などが有る。ビマの砂浜は白く美しいが、訪れる者は少ない。1つ星のホテルや幾つか飲食店が有る。スルタン・サラフディーン・モスクやスルタン・サラフディーン博物館が中心である。

更に詳しい情報

  • Anthony Reid, The rise of Makassar. Review of Indonesian and Malaysian Affairs 17:117-160, 1983.
  • Anthony Reid, Pluralism and progress in seventeenth century Makassar. Paper presented at the Leiden workshop “Trade, society and belief in South Sulawesi”. MS, 1987.
  • A. Ligtvoet, "Transcriptie van de Lontara-Bilang of het Dagboek der Vorsten van Gowa en Tello", Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië, Vierde Volgreeks, Vierde Deel - 1e stuk. Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde, The Hague, 1880. pages 1–259.
  • D.F.van Braam Morris, "Nota van toelichting behoorende bij het contract gesloten met het Landschap Bima op den 20sten October 1886". Tijdschrift voor Indische Taal-, Land- en Volkenkunde uitgegeven door het Bataviaasch Genootschap van Kunsten en Wetenschappen. Deel XXXIV, pp. 176–233. Batavia, 1891.
  • Henri Chambert-Loir. Ceritera Asal Bangsa Jin dan Segala Dewa-Dewa, Ecole française d'Extrême-Orient, Bandung, Angkasa, 1985.
  • Henri Chambert-Loir and Siti Maryam R. Salahuddin, Bo' Sangaji Kai: Catatan Kerajaan Bima. Ecole française d'Extrême-Orient/Yayasan Obor Indonesia, Jakarta, 1999.
  • Dr S.W.R. Mulyadi and H.Siti Maryam R. Salahuddin, SH. Bandar Bima. Departemen Pendidikan dan Kebudayaan …, 1993.
  • Dr S.W.R. Mulyadi and H.Siti Maryam R. Salahuddin, SH. Katalogus Naskah Melayu Bima. Yayasan Museum Kepudayaan "Samparaja" Bima, 1990.
  • J. Noorduyn, Bima en Sumbawa: Bijdragen tot de geschiedenis van de sultanen Bima en Sumbawa door A. Ligtvoet en G.P. Rouffaer. Foris Publications, Dordrecht-Holland, 1987.
  • J. Noorduyn, "Makasar and the Islamization of Bima". Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië. Uitgegeven door het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde, part 143, pp. 312–342.
  • Leonard Y Andaya, The heritage of Arung Palakka. A history of South Sulawesi (Celebes) in the seventeenth century. The Hague: Martinus Nijhoff, 1981.
  • Michael Hitchcock, Islam and Identity in Eastern Indonesia. University of Hull Press, 1996.
  • Muhammad Adlin Sila, "Momentum Hari Jadi ke 372 Bima: Meempertegas Identitas Islam Dou Labo Dana Mbojo." Wednesday, 11 July 2012 (www.bimakini.com).
  • Muhammad Adlin Sila, "Asi dan BO Mbojo: Refleksi Integritas Dou Labo Dana Mbojo." Tuesday, 17 July 2012 (www.bimakini.com).
  • Muhammad Adlin Sila, "Peranan Kesultanan Bima dalam Sejarah Pendidikan di Bima." Saturday, 12 May 2012 (www.bimakini.com).
  • F. David Bulbeck, "The Politics of Marriage and the Marriage of Polities in Gowa, South Sulawesi, During the 16th and 17th Centuries".In Peter Bellwood, James J. Fox and Darrell Tryon (eds) The Austronesians: historical and comparative perspectives, pp. 214–228. Canberra: Research School of Pacific and Asian Studies, The Australian National University, 1995.
  • M. Hilir Ismail, Peran Kesultanan Bima Dalam Perjalanan Sejarah Nusantara. Mataram, Nusa Tenggara Barat: Penerbit Lengge, 2004.
  • M. Hilir Ismail, Kebangkitan Islam di Dana Mbojo (Bima) (1540-1950). Bogor, Indonesia: Penerbit CV Binasti, 2008.
  • Abdurrazak daeng Patunru, Sedjarah Goa. Jajasan Kebudajaen Sulawesi Selatan dan Tenggara, Makassar, 1967.
  • Michael Prager. 2010. ABANDONING THE 'GARDEN OF MAGIC' : Islamic modernism and contested spirit assertions in Bima. Indonesia and the Malay World, Volume 38, Issue 110 March 2010, pages 9 – 25.
  • Peter Just. 2000. Dou Donggo Justice: Conflict and Morality in an Indonesian Society. Rowman & Littlefield.

脚注

  1. ↑ Biro Pusat Statistik, Jakarta, 2011.
  2. ↑ Badan Pusat Statistik, Jakarta, 2021.
  3. ↑ Badan Pusat Statistik, Jakarta, 27 February 2026, Kota Bima Dalam Angka 2026 (Katalog-BPS 1102001.5272)

外部リンク

座標: 南緯8度27分36秒 東経118度43分36秒 / 南緯8.46000度 東経118.72667度 / -8.46000; 118.72667